... یه جمعه پاییزی ...

خاطره جمعــــــــــــــــه پاییـــــــــــزی ما با پسر پاییزیــــــــــــــــــ

از چند روز پیش دلم می خواست یه برنامه ای بذاریم و برای جمعه بریم جاده چالوس تا هم یه هوایی بخوریم و چند تا عکس هم از شما گل پسری بیندازیم ...

پسری اینقدر غرق تو شدم که بعد از به دنیا اومدنت به زجمت میشه از میون عکسها ، عکسی از من و بابایی پیدا کرد ...

اما چهارشنبه بود که متوجه شدم ، هوا قرار بارونی بشه ...

از پارسال ترسیدم که تقریباً تو همین موقع ها بود که اونطرفی بودیم و تو اون هوا سرمای شدید خوردی...

دیگه تصمیمو تغییر دادم و بهش فکر نکردم تا جمعه صبح که دیدم هوا خوبه اما ابری ، به بابایی گفتم تا ببردمون سمت الموت یه دوری بزنیم ...

بهت میگفتم بیا لباس بپوشیم بریم تو طبیعت ، این کلمه رو نشنیده بودی میگفتی :" طبیعت نه ، دوست ندارم ، خونه مامان مویی دوست دارم "

بعد از جمع کردن یه سری وسایل راهی شدیم ...

تو راه هوا خوب بود ، رفتیم و تا یه جای مناسب پیدا کنیم نم نم بارون شروع شد ...

همچین که پیاده شدیم و دو سه قدم برداشتیم چنان بارونی اومد کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه نگو ...

بلاخره از یه شیب کوچولو رفتیم پایین تا بریم سمت برگها ...

اولی ، دومی ، سومین شیب که رسیدیم  بابایی شما رو بغل کرده بود که پاش سر خورد و با هم دیگه کشیده شدین رو گلهای بارون خورده ...

من که غش غش فقط میخندیدم ...

حالا خوب برات یه دست لباس کامل آورده بودم ، اما برا بابایی هیچی ...

نه راه پس داشتیم نه پیش ...

دیگه موندیم لب رودخونه و شما هم کمی سنگ انداختی تو اب ...

بابایی میگفت :"رادین میدونی اینجا کجاست ؟ این جا طبیعته " شما هم میگفتی " طبیعت دوست دارم "

دیگه بارون خیلی کم شده بود و نم نم می بارید ...

طبق معمول نتونستیم خودمون عکس بیندازیم بخاطر لباسهای خوشکل آقای پدر ...

از شما  چند تایی عکس گرفتیم که باب میلم نشد و راضیم نکرد ...

بعد راه افتادیم سمت ماشین که شما همش میگفتی :" ماشین دوست ندارم ، طبیعت دوست دارم "

تو ماشین ساندویچ خوردیم ، خوب شد درست کردم وگرنه گرسنه میموندیم ، چون با اون لباسها نمیشد جایی رفت برا خوردن ناهار  ...

یه چیز دیگه هم خوردیم که تقصیر بابایی بود و حسابی حرصم داد ؟؟؟؟؟؟؟؟

چیپس !!!!!!!1

بابایی برات پوفیلا خریده بود و برا من و خودش چیپس

اما شما دیدیش و ما هم گفتیم :" این پوفیلای ماست "

شکا هم تا اخر خوردی و مثل قحطی زده ها میخوردی و دو دستی رفته بودی تو پاکت چیپس ...

از اون به بعد هم توضیح میدادی که " پومیلای بابا محست اُردم"

بعد هم چای و ...

بعد هم راه افتادیم تا یه دوری بزنیم و بعد بریم خونه ...

تو راه آقا اُیاقه دیدیم که از کنارش رد شدیم و شیشه رو دادیم پایین تا بهت معرفی کنیم اونم با صدای گوش خراشش عر عر کرد و شما ترسیدی ، بابایی هم گفت :" پسرم بهت سلام داد"

بعد شما هم خوشت اومدی دیگه ول کن نبودی و همش میگفتی :" بازم آقا اُیاقه " ...

تا دور زدیم و دوباره دیدیش  و خیالت کمی راحت شد ...

بعد هم رفتیم خونه ، این هم از ماجرای جمعه پاییزی ما ...

عکســــــــــــــــــــهای پاییزی تـــــــــــــــ♣ــــــــــــــــو